ಹಬೀಬರ ಅನುರಾಗಿಣಿ

ನೂರಾ ಪೂರ್ಣ ಹಿಜಾಬ್ ಧರಿಸಿ ತರಗತಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಗದ್ದಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ ತರಗತಿ ಒಮ್ಮೆಲೇ ನಿಶಬ್ದವಾಯಿತು. ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಂಬತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಣ್ಣುಗಳು ಅವಳ ಕಪ್ಪು ಹಿಜಾಬಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಓಟಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ನಡೆಸಿದವು. ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕೆಲವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ, "ಇದೇನು ಕೋಲವಪ್ಪಾ..." ಎಂದು ಹಾಸ್ಯದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದರು. ಅವಳು ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಹುಡುಗಿ ಭಯದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿದಳು.

"ಯಾರಪ್ಪಾ ಈ ಮರಭೂತ?" ಎಂದು ಹಿಂದಿನ ಬೆಂಚಿನಿಂದ ಯಾರೋ ಕೂಗಿ ಕೇಳಿದಾಗ ಇಡೀ ತರಗತಿ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಕ್ಕಿತು.

ಪರಿಹಾಸದ ಚುಚ್ಚುಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ದ್ವೇಷದ ನೋಟಗಳು ಅವಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಘಾಸಿಗೊಳಿಸಿದವು. ಬ್ಯಾಗ್ ತುಂಬಾ ತುಂಬಿದ ದುಃಖದೊಂದಿಗೆ ಅಂದು ಅವಳು ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದಳು.

ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದ ಅವಳು ನೇರವಾಗಿ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿ, ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮುಖ ಹೂತು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅತ್ತಳು. ತುಂಬ ಹೊತ್ತು ಅತ್ತ ಮೇಲೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನವೆನಿಸಿತು.

ಅವಳು ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು ಗೋಡೆಗೆ ಒರಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ಮೇಜಿನ ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತಳು. ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಬಂದಂತೆಯೇ ಮಲಗಿದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸುಕ್ಕುಗಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಕಪ್ಪು ಹಿಜಾಬಿನಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಅವಳ ದೇಹವು ಅವಳ ಎದುರಿಗೇ ಮೌನವಾಗಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸಿತು.

ಹಠಾತ್ತನೆ ಅವಳ ಫೋನ್ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿತು. ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಗ್ರೂಪ್ ಮೆಸೇಜ್ ಬಂದಿತ್ತು. ಪ್ರವಾದಿ (ಸ.ಅ) ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ತಯಾರಿಸಿದ ಗ್ರೂಪ್ ಅದಾಗಿತ್ತು. ಅವಳು ಮೆಸೇಜ್‌ಗಳನ್ನು ಸ್ಕ್ರಾಲ್ ಮಾಡಿ ಓದಿದಳು.