ತಪ್ಪಿನ ದಾರಿಯಿಂದ ಸತ್ಯದತ್ತ ✨, ಭಾಗ-10
ಹಬೀಬರ ಅನುರಾಗಿಣಿ
Haneef Baqavi
5/27/20261 min read
Page No.34
ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಅಂದೇ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಮಗಳೇ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಷ್ಟೊಂದು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಡ... ನೋಡಲು ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ ಹುಡುಗಿಯರ ಹಿಂದೆ ಇಂಥವರು ಅಲೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ... ಅವರನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಹೋಗಬೇಕು... ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅವರೇ ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು. ಆಮೇಲೆ ಅವಳು ಕೂಡ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ, ನಾನೂ ಕೂಡ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ..."
ಸುಲೇಖಾ ಅತ್ತೆಯ ಧ್ವನಿ ಗದ್ಗದಿತವಾಯಿತು. ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿ ಹರಿಯತೊಡಗಿತು. ಅವರು ಬಿಕ್ಕಳಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು...
"ನಿನ್ನೆ ಅವಳ ತಮ್ಮ ಫೈರಾಸ್ ಅವಳ ಫೋನ್ ತಂದು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿದ... ಆಗಲೇ ಮಗಳೇ ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು, ಆ ಹುಡುಗ ಈಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ ಎಂದು... ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು..."
ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಬೇಕೆಂದು ನೂರಾಳಿಗೆ ತೋಚಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಸುಲೇಖಾ ಅತ್ತೆಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಅವರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈಹಾಕಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ತಟ್ಟುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು:
"ಅತ್ತೆ, ಹೀಗೆ ಅಳಬೇಡಿ... ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಪರಿಹಾರ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಸಮಸ್ಯೆ ಕೈಮೀರಿ ಹೋಗುವ ಮೊದಲೇ ದೈವ ನಮಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದಾನಲ್ಲವೇ? ಈಗ ನಾವೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸೋಣ..." ನೂರಾಳ ಈ ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಸುಲೇಖಾ ಅತ್ತೆ ಅವಳನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.
"ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆದದ್ದು. ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಏನನ್ನಾದರೂ ಹೇಳಿಕೊಂಡರೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಮಗಳೇ... ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಫೈರೂಸಾಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಿನ್ನದು. ನೀವು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರಲ್ಲವೇ? ಅವಳನ್ನು ನೀನೇ ದಾರಿಗೆ ತರಬೇಕು..."
ಸುಲೇಖಾ ಅತ್ತೆಯ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ತಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ನೂರಾ "ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರಿಪಡಿಸೋಣ..." ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. ಅವಳಿಗೆ ತಾನು ಯಾವ ಧೈರ್ಯದ ಮೇಲೆ ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದೆನೆಂದು ಅವಳಿಗೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆ ಮನೆಯ ಮೆಟ್ಟಿಲಿಳಿದು ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ, ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಬಿದ್ದಂತೆ ನೂರಾಳಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ತಳಮಳ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಫೈರೂಸಾ ಇಂತಹದೊಂದು ಸಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬ ವಿಷಯವನ್ನು ನೂರಾಳಿಗೆ ಮೊದಲು ನಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಫೈರೂಸಾ ಅಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಹಾಗೂ ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ಹುಡುಗಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಬಹುಶಃ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗಮನಿಸದೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಅಥವಾ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ವಹಿಸಿದ್ದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು. ನೂರಾ ಈಗ ಫೈರೂಸಾಳ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಮೂಲವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.
ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುವ ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹಂಚಲು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಒಂದು ಆಸರೆಯ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಇರುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ನಾಟಕವಾಡಿ ಬರುವವರ ಮುಂದೆ ಅವಳು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ತಾನು ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಅವಳಿಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ಆ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ನಂತರ ಹೊರಬರುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. ನೂರಾ ತಾನು ಏನೇನೋ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗಿದಳು.
Page No.35
ಮನಸ್ಸು ಫೈರೂಝಳ ವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗಿನಿಂದ ತೀವ್ರ ಆಘಾತದಲ್ಲಿತ್ತು.
‘ಏನು ಮಾಡುವುದು ರಬ್ಬೇ... ತನ್ನದೇ ನಾಡಿನ, ತನ್ನದೇ ಪ್ರಾಯದ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳು ಧರ್ಮದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ತಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾಲು ನನಗೂ ಇರುತ್ತದಲ್ಲವೇ... ನಾನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ದರೆ... ಅವಳು ನನ್ನ ಬಳಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಗ ಏನಾದರೂ ತಪ್ಪುಗಳು ಕಂಡುಬಂದಿದ್ದರೆ ನಾವು ಪರಸ್ಪರ ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೇ... ಇದೀಗ ಅದ್ಯಾವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವುದರ ಹಿಂದೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಂತೂ ನಾನೇ ಅಲ್ವಾ...’ ಅವಳು ತನ್ನನ್ನೇ ಸ್ವತಃ ದೂಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತೊಡಗಿದಳು. ಮನೆಗೆ ತಲುಪುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಅಪರಾಧ ಪ್ರಜ್ಞೆಯು ಅಲೆಯಂತೆ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಫೈರೂಝಳನ್ನು ಮರಳಿ ಕರೆತರಬೇಕು, ಅಷ್ಟೇ ಈಗಿನ ಯೋಚನೆ. ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿ ಅಸರ್ ನಮಾಜಿನ ನಂತರ ಅತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದಳು. ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಸಹೋದರರಿದ್ದಂತೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ದುಃಖವಾದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರೂ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಶರೀರದ ಒಂದು ಅಂಗಕ್ಕೆ ಗಾಯವಾದರೆ, ಆ ಅಂಗದ ನೋವನ್ನು ಇಡೀ ದೇಹವೇ ಹೇಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ... ಪ್ರವಾದಿವರೇಣ್ಯರ ಈ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಸುವಂತಿತ್ತು ನೂರಾಳ ಆಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಸಂಕಟ ಬಂದಾಗ ಅವಳು ಮೊದಲು ಹೋಗಿ ಹೇಳುವುದು ಅಜ್ಜಿಯ ಹತ್ತಿರ. ಅಜ್ಜಿ ಇರುವೆಡೆಗೆ ಗುರಿ ಇಟ್ಟು ನಡೆದಳು. ಕೋಣೆಯ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಕುರ್ಚಿಯೊಂದನ್ನು ಹಾಕಿ ಹೊರಗಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ ತಸ್ಬೀಹ್ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಅಜ್ಜಿ.
‘ಅಸ್ಸಲಾಮು ಅಲೈಕುಮ್...’ ನೂರಾ ಸಲಾಮ್ ಹೇಳಿದಳು.
‘ವ ಅಲೈಕುಮುಸ್ಸಲಾಮ್...’ ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಮುರಿದು ಬೀಳುವಂತಹ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿ ಸಲಾಮ್ ಮರಳಿಸಿದರು.
‘ಇಂದು ನನ್ನ ಕಂದಮ್ಮಳಿಗೆ ಏನಾಗಿದೆ...?’
‘ಇಂದೂ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಿದೆ ಅಜ್ಜಿ...’ ಅವಳು ತುಟಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ವಕ್ರವಾಗಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು. ಒಂದು ಕಾಲನ್ನು ಮಡಚಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಲನ್ನು ಮಂಚದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಹಾಕಿ ಕೂರುತ್ತಾ, ಅವಳು ಅಜ್ಜಿಯ ಬಳಿ ಕುಳಿತು ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿವರಿಸಿದಳು. ನಂತರ ಬೇಸರದಿಂದ ಕೇಳಿದಳು:
‘ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರು ನಡೆದುಕೊಂಡ ಯಾವುದಾದರೂ ಇತಿಹಾಸವಿದ್ದರೆ ಹೇಳಿಕೊಡಿ...’ ಅವಳು ವಿನಂತಿಯ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಳು.
‘ಅಜ್ಜಿಗೆ ಆಳವಾದ ಇಲ್ಮ್ ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಮಗಳೇ... ನನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ನನಗೆ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಮತ್ತು ಅವರು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಷ್ಟೇ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗಿರುವ ಜ್ಞಾನ...’
ಮಾತನ್ನು ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸದೆ ಅಜ್ಜಿ ಏನನ್ನೋ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು... ಆದರೆ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅಜ್ಜಿ ಸಣ್ಣ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಸ್ವಲಾತ್ ಪಠಿಸಿದರು.
‘ಅಲ್ಲಾಹುಮ್ಮ ಸಲ್ಲಿ ಅಲಾ ಸಯ್ಯಿದಿನಾ ಮುಹಮ್ಮದಿನ್ ವ ಅಲಾ ಆಲಿಹಿ ವ ಸಹ್ಬಿಹಿ ವ ಸಲ್ಲೀಮ್'
Page No.35
ಯಾವುದಾದರೂ ವಿಷಯ ನೆನಪಿಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಸ್ವಲಾತ್ ಪಠಿಸಿದರೆ ಅದು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸಣ್ಣ ಮಗುವಿಗೂ ಗೊತ್ತು. ಯಾರೂ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಜ್ಞಾನವಲ್ಲ ಇದು; ಬದಲಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಇಲ್ಲಿನವರು ಬೆಳೆಯುವುದು. ನೂರಾ ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಯಾವುದೋ ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿದ್ದಳು, ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳಿದರು.
"ಮಗಳೇ... ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮರು ಏನು ಮಾಡಿದರು ಎಂದು ನನಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಇತರರು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಅಲ್ಲಾಹನು ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಎಷ್ಟೋ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಈ ದುನಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಬ್ಬರ ಸಂಕಟವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿದರೆ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಾಹನು ನಮ್ಮ ಸಂಕಟವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಪ್ರವಾದಿವರೇಣ್ಯರ ಹದೀಸ್ನಲ್ಲಿದೆಯಲ್ಲವೇ...!" ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ, ಆ ಮುದುಡಿದ್ದ ಹಣೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸುಕ್ಕುಗಟ್ಟಿ ನಂತರ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳಿತು. ಅವರು ಮುಂದುವರಿಸಿ ಹೇಳಿದರು:
"ಮಗಳೇ... ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ನಾವೂ ಭಾಗಿಯಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ನೀಡಿದರೆ, ಅದರ ಪ್ರತಿಫಲ ಸಿಗುವುದು ಖಂಡಿತ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆ ಪ್ರತಿಫಲ ಇಂದೇ ಸಿಗಬಹುದು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಅದನ್ನು ನಾಳೆಗೆ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಬಹುದು." ಅಜ್ಜಿ ಉಗುಳು ನುಂಗಿದ ನಂತರ ಮುಂದುವರಿದರು.
"ನೀನು ಕಿಝಕೋತ್ ಮನೆತನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದೀಯಾ...?" ಅಜ್ಜಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಮನೆತನದ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಹೇಳಲು ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.
"ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿರುವ ಆ ದೊಡ್ಡ ಮನೆತನದವರಲ್ವಾ... ಅಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಮರ ಗಿರಣಿಗಳೆಲ್ಲ ಇವೆಯಲ್ವಾ..." ನೂರಾ ಅಜ್ಜಿಯ ಮಾತಿಗೆ ದನಿಗೂಡಿಸಿದಳು.
"ಹಾ... ಅದೇನೇ... ಅವರು ಹೇಗೆ ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಶ್ರೀಮಂತರಾದರು ಎಂದು ನನ್ನ ಕಂದಮ್ಮಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಾ...?" ಅಜ್ಜಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರೆ ಹೀಗೆ ಎಷ್ಟೋ ಹಳೆಯ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಬಹುದು. ಅದನ್ನು ಕೇಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೌಭಾಗ್ಯ, ತುಂಬಾ ರಸವತ್ತಾಗಿರುತ್ತದೆ.
"ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ..."
"ಹಾಗಾದರೆ ಮಗಳೇ ಕೇಳು... ಹಿಂದೆ... ಒಮ್ಮೆ ಭೀಕರವಾದ ಬರಗಾಲವಿತ್ತು... ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜಮೀನ್ದಾರರು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದಂಗೆಯೊಂದು ಭುಗಿಲೆದ್ದಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಈ ನಾಡಿನ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಒಂದು ಅಂಬಾಸಿಡರ್ ಕಾರು ಬಂತು. ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ಆ ಕಾರನ್ನು ತಡೆದರು. ಗಾಡಿಯ ಒಳಗಡೆ ಹೆಂಗಸರಿದ್ದರು. ಇವರು ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡ ಜಮೀನ್ದಾರರ ಕುಟುಂಬದವರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ಕಾರನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಅಂದು ಆ ಹೋರಾಟದ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದವರು ಕಿಝಕೋತ್ ಮನೆಯ ಯಜಮಾನರಾಗಿದ್ದರು... ಅವರು ಕಾರಿನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಇರುವ ವಿಷಯ ತಿಳಿಯಿತು. ಇನ್ನಿಷ್ಟೂ ಸಮಯ ಕಾರನ್ನು ಇಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಅಪಾಯ ಕಾಯಂ ಎಂದು ಅರಿತ ಅವರು, ಕಾರಿನ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದು ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರಿಗೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳಿ ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ತಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ಆ ಹೋರಾಟದ ನಾಯಕನಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಅಂದು ಆ ಕಾರು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿದ್ದವರು ಹೊರಟುಹೋದರು."