"ಅಲಿ ಫಾತಿಮಾ" ಭಾಗ-08

Page 31

ತ್ಯಾಗ; ಜೀವನ

ಮಧುಚಂದ್ರದ ಆ ಸುಂದರ ರಾತ್ರಿಗಳು ಕಳೆದುಹೋದವು. ಕೇವಲ ಕಿಸ್ರಾ, ಕೈಸರರ ಅರಮನೆಗಳಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮರುಭೂಮಿಯ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲೂ ಮಹಿಳೆಯರು ದಾಸದಾಸಿಯರ ನೆರವನ್ನು ಪಡೆದು ಗೃಹಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಬಡವರಾಗಿದ್ದ ಅಲಿ (ರ) ಅವರ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಫಾತಿಮಾ ಅವರು ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ ಪಡಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು. ಮರಳುಗಾಡಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ನೀರನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರಬೇಕಿತ್ತು, ಬೀಸುವ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಅರೆದು ಹಿಟ್ಟು ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು, ಗೃಹದ ಸಮಸ್ತ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಅವರೇ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಎಷ್ಟೋ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಆ ಪುಟ್ಟ ಮನೆ ಹಸಿವಿನ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಎದುರಿಸಿತ್ತು.

ಆದರೆ, ಇವೆಲ್ಲದರ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಮದೀನಾದ ಇತರರೆಲ್ಲರೂ ಅತ್ಯಂತ ವೈಭವದ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಉಸ್ಮಾನ್ (ರ) ಅವರಂತಹ ಸಂಪನ್ನರು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರು. ಲೌಕಿಕ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ತುಲನೆಯನ್ನು ಮಾಡದೆ, ತಮಗಿದ್ದ ಅಲ್ಪದಲ್ಲೇ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಣುವುದು, ಲಭಿಸಿದ್ದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹಾಗೂ ಆ ಹಂಚಿಕೊಂಡದ್ದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಫಾತಿಮಾ (ರ) ಮತ್ತು ಅಲಿ (ರ) ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಆದರ್ಶವನ್ನು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದರು. ದಿನಗಳು ಉರುಳಿದಂತೆ ಭೌತಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎದುರಾದ ಸರಣಿ ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಆ ದಂಪತಿಗಳು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯ ಬಲದಿಂದಲೇ ಅತಿಶಯಿಸಿದರು. ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಒಬ್ಬರಿಗಿಂತ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಲು ಪೈಪೋಟಿಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಪೈಪೋಟಿಯ ಮಾಪನವು ದೈವಿಕ ಕೃಪೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು.

ಅಲಿ (ರ) ಅವರು ಕೇವಲ ಸಾಹಸಿಯಾಗಷ್ಟೇ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸುವ ಕವಿಯೂ, ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ವಾಗ್ಮಿಯೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಅಲಿ (ರ) ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಗುಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಪೋಷಿಸುವಲ್ಲಿ ಫಾತಿಮಾ ಅವರಿಗೂ, ಫಾತಿಮಾ ಅವರ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಉಜ್ವಲಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಅಲಿ (ರ) ಅವರಿಗೂ ಸಮಾನವಾದ ಕೊಡುಗೆಯಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಪ್ರವಾದಿ (ಸ) ಅವರೇ ಪಾಠಶಾಲೆಯಾಗಿದ್ದರು.

Page 32

ಮದೀನಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದಿಯವರ ಗೃಹದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಅಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲೇ ಅಲಿ (ರ) ಮತ್ತು ಫಾತಿಮಾ (ರ) ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆ ಇತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪರಸ್ಪರ ಅಪಾರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಮಗಳು ದಿನಾಲು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವುದು ಅವರಿಬ್ಬರಲ್ಲೂ ತಳಮಳವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಪ್ರವಾದಿಯವರ ನೆರಳಿನಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದ ಅಲಿ (ರ) ಅವರಿಗೂ ಪ್ರವಾದಿಯವರ ಗೃಹದ ಸನಿಹದಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸಬೇಕೆಂಬ ತೀವ್ರ ಹಂಬಲವಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಫಾತಿಮಾ ಬೀವಿ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕಾಣಲು ಅವರ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದರು. ತಂದೆಯು ಮಗಳನ್ನು ಚುಂಬಿಸಿ, ಆಲಿಂಗಿಸಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ತಂದೆಯಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಆ ನೋವನ್ನು ಮಗಳು ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ನಿವೇದಿಸಿದಳು. ಹಾರಿಸಾ (ರ) ಎಂಬ ಸಹಚಾರಿಯು ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದ ಗೃಹಗಳಲ್ಲೇ ಪ್ರವಾದಿಯವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಪತ್ನಿಯರು ನೆಲೆಸಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪತ್ನಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಗೃಹಗಳು ಸಜ್ಜಾಗಿದ್ದವು. ತಂದೆಯ ಸನಿಹದಲ್ಲೇ ತಮಗೂ ಒಂದು ನಿವಾಸವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡುವಂತೆ ಹಾರಿಸಾ ಅವರಲ್ಲಿ ವಿನಂತಿಸಬಹುದೇ ಎಂದು ಮಗಳು ಕೇಳಿದಾಗ, ಪ್ರವಾದಿಯವರು ತೀವ್ರ ವೇದನೆಯಿಂದಲೇ ಉತ್ತರಿಸಿದರು:

"ಮಗಳೇ, ನನಗೂ ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯರಿಗೂ ವಾಸಿಸಲು ಈ ಇಡೀ ಜಾಗವನ್ನು ಹಾರಿಸಾ ಅವರೇ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಅವರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಜಾಗವನ್ನು ಕೇಳಲು ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೋಚವೆನಿಸುತ್ತದೆ."

ನಿರಾಶೆಯಿಂದಲೇ ಫಾತಿಮಾ ಬೀವಿ ಮರಳಿ ನಡೆದರು. ತಂದೆಯ ಸನಿಹದಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕೆಂಬ ಆ ಮಗಳ ಹಂಬಲ ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿತ್ತು.

ಈ ವಾರ್ತೆಯು ಹಾರಿಸಾ ಅವರ ಕಿವಿಗೆ ತಲುಪಿತು. ತಕ್ಷಣ ಪ್ರವಾದಿಯವರ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದ ಹಾರಿಸಾ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು:

"ಪ್ರವಾದಿಯವರೇ, ನನ್ನ ಬಳಿ ಇರುವುದೆಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಮತ್ತು ಆತನ ಪ್ರವಾದಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದಲ್ಲವೇ? ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಕೋಚಪಡಲು ಏನಿದೆ?"

ಹಾರಿಸಾ ಅವರು ಪ್ರವಾದಿಯವರ ನಿವಾಸದ ಸೌಧದ ಸನಿಹದಲ್ಲೇ ಫಾತಿಮಾ ಬೀವಿ ಮತ್ತು ಅಲಿ (ರ) ಅವರಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಗೃಹವನ್ನು ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದರು. ಗೃಹವು ಸಜ್ಜಾದ ವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಪ್ರವಾದಿಯವರು ಮಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದರು. ಫಾತಿಮಾ (ರ) ಮತ್ತು ಅಲಿ (ರ) ಅಪಾರವಾಗಿ ಹರ್ಷಿಸಿದರು. ಪ್ರವಾದಿಯವರ ಗೃಹದ ಅತ್ಯಂತ ಸನಿಹದಲ್ಲೇ ಫಾತಿಮಾ ಅವರಿಗಾಗಿ ನಿವಾಸವೊಂದು ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

ಅವರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕಿಟಕಿಯೂ ಇತ್ತು!

Page 33

ಆ ಕಿಟಕಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರವಾದಿಯವರಿಗೂ ಅವರ ಮಗಳಿಗೂ ಪರಸ್ಪರ ಕಾಣಲು, ಮಾತನಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಕಿಟಕಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲೇ ಸ್ನೇಹದ ಮಧುರ ನುಡಿಗಳೂ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಅಮೂಲ್ಯ ಮುತ್ತುಗಳೂ ವಿನಿಮಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ತಂದೆಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಇರುವಂತಹ ಆ ಅಪೂರ್ವ ಸಂತೋಷವು ಫಾತಿಮಾ ಬೀವಿಯವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿತು.

ಪ್ರವಾದಿಯವರು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಮಗಳನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಯಾವುದೇ ಸುದೀರ್ಘ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವಾಗ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಬೀಳ್ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಮತ್ತು ಪ್ರಯಾಣ ಮುಗಿಸಿ ಮರಳಿ ಬಂದಾಗ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸಂದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಮಗಳು ಫಾತಿಮಾ (ರ) ಅವರನ್ನೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಔಪಚಾರಿಕ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಮಗಳನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಚುಂಬಿಸಿ, ಸುದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ತಂದೆಯ ಗೃಹದ ಸನಿಹಕ್ಕೇ ಬಂದ ಆ ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಮಗಳು ಮತ್ತು ಅಳಿಯನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದ ಕುರಿತು ಪ್ರವಾದಿಯವರು ತೀವ್ರ ನಿಗಾ ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರವಾದಿಯವರಿಗೆ ಅಲಿ ಕೇವಲ ಅಳಿಯನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸ್ವಂತ ಮಗನಂತೆಯೇ ಆಗಿದ್ದರು.

ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ತನ್ನನ್ನು ಸಲಹಿದ ತಂದೆಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲೇ ಅಲಿ (ರ) ಅವರಿಗೆ ಪ್ರವಾದಿಯವರು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಲೌಕಿಕದ ಸಕಲ ಸುಖ ಭೋಗಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಇಬಾದತ್ (ದೈವಿಕ ಆರಾಧನೆ) ನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ತನ್ನೊಂದಿಗೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಪ್ರವಾದಿಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳು ಮತ್ತು ಅಳಿಯನನ್ನು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಸದಾ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾತ್ರಿಯ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಲ್ಲಿ (ತಹಜ್ಜುದ್ ನಮಾಜ್) ವಿಶೇಷ ಶ್ರದ್ಧೆ ವಹಿಸಲು ಪ್ರವಾದಿಯವರು ಅವರಿಗೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ತಡರಾತ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಸಮಯವಾದಾಗ ಪ್ರವಾದಿಯವರು ಮಗಳು ಮತ್ತು ಅಳಿಯನನ್ನು ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಅಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ನೋಡಿದಾಗ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನಿದ್ದೆಯ ಮಡಿಲಿಗೆ ಜಾರಿದ್ದರು. ಆಗ ಅಲಿ ಅವರು ನಿದ್ದೆಯ ಮಂಪರಿನಲ್ಲೇ, "ಅಲ್ಲಾಹನು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಾಗಿ ಎಬ್ಬಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದರೆ, ಆತನೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿದ್ದನಲ್ಲವೇ..." ಎಂದರು.

ಅದು ನಿದ್ದೆಯ ಗಡಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಕೇವಲ ಒಂದು ನೆಪವಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಪ್ರವಾದಿಯವರು ಮಗಳು ಮತ್ತು ಅಳಿಯನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ತಟ್ಟಿ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಾಗಿ ಎಬ್ಬಿಸಿದ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಮಗಳು ಹೇಗೆ ಬದುಕಬೇಕು, ಅಳಿಯ ಮತ್ತು ಮಾವನ ನಡುವಿನ ಬಾಂಧವ್ಯ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಹಾಗೂ ಪತಿ-ಪತ್ನಿಯರು ಆದರ್ಶ ಜೀವನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮುನ್ನಡೆಸಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇವರ ಜೀವನವೇ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ.

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು.....