ಕೆಲವು ನಗುಗಳು ತಮಾಷೆ ಅಲ್ಲ… ಅವುಗಳ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕಥೆ ಇರುತ್ತದೆ. 🤍✨,ಭಾಗ-07
ಹಬೀಬರ ಅನುರಾಗಿಣಿ
5/23/20261 min read
Page 22
ಹೊರತೆಗೆದು ಮತ್ತೊಂದು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನೀರಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ತೊಳೆದು ಮರಳಿ ಯಥಾಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದರು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಬ್ದುಲ್ಲಾನಿಗೆ ತಾನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ ಬೀಳುತ್ತೇನೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಅವರು ತನ್ನನ್ನೂ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದರೆ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಜೀವ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮನೆಯತ್ತ ಓಡಿದನು."
ಉಸ್ತಾದ್ ಇತಿಹಾಸದ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಈ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಒಂದು ಕಥೆಯಂತೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬಂದ ಒಂದು ಅಳುವಿನ ಶಬ್ದ ಇಡೀ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಸ್ತಬ್ಧಗೊಳಿಸಿತು. ಉಸ್ತಾದ್ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಉಳಿದ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ನೂರಾಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದರು.
"ಏನಾಯ್ತು ಮಗಳೇ...? ಯಾರಾದರೂ ನಿನಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟರೇ...?" ಉಸ್ತಾದ್ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕಡೆಯಿಂದ ಎದ್ದು ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ವಿಚಾರಿಸಿದರು.
"ಇಲ್ಲ" ಎಂದು ಅವಳು ತಲೆಯಾಡಿಸಿದಳು.
"ಮತ್ತೆ ಯಾಕೆ ಮಗಳೇ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ...?" ಉಸ್ತಾದ್ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದರು.
"ಅವರು ಯಾಕೆ ನಮ್ಮ ಮುತ್ತು ನಬಿಯವರಿಗೆ ಹಿಂಸೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ..., ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರನ್ನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲವೇ...?" ಬಿಕ್ಕಳಿಸುತ್ತಲೇ ಅವಳು ಮುಗ್ಧತೆಯಿಂದ ಉಸ್ತಾದರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು.
ತನ್ನ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಕೈಗಳಿಂದ ಒರೆಸಿಕೊಂಡ ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ಕಂಡು ಉಸ್ತಾದ್ ಮೆಲ್ಲನೆ ಅವಳ ಹಣೆಗೊಂದು ಮುತ್ತಿಟ್ಟರು. ನಂತರ ನಗುತ್ತಾ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಕೇಳಿದರು:
"ಮಕ್ಕಳೇ... ಆ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಯಾರೆಂದು ನಿಮಗೇನಾದರೂ ಗೊತ್ತೇ...?"
ಯಾರೂ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಉಸ್ತಾದ್ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು:
"ನಮ್ಮ ಮುತ್ತು ನಬಿಯವರ ಹೃದಯವನ್ನು ತೊಳೆದು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲು ಅಲ್ಲಾಹನು ಕಳುಹಿಸಿದ ದೇವದೂತರು (ಮಲಕ್) ಅವರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಜಿಬ್ರಈಲ್ ಮತ್ತು ಮೀಕಾಈಲ್... ಅಲೈಹಿಮುಸ್ಸಲಾಮ್."
ಇಷ್ಟನ್ನು ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ ಉಸ್ತಾದ್ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಬಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು:
"ಈಗ ಮಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಯಿತೇ...?"
ಉಸ್ತಾದರ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ನೂರಾ ತನ್ನ ಮುಂಭಾಗದ ಹಲ್ಲುಗಳಿಲ್ಲದ ಒಸಡುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಮನಸಾರೆ ನಕ್ಕಳು.
ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಕಾಲೇಜಿನ ಸೈನ್ಸ್ ಲ್ಯಾಬ್ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ ಆ ಹಳೆಯ ನೆನಪು ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಿರುನಗೆ ಮೂಡಿಸಿತು. ಸುನೀತಾ ಮಿಸ್ ಲ್ಯಾಬ್ಗೆ ಬಂದರು; ಅವರೇ ಇಲಾಖೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು. ಸದ್ದಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ ಲ್ಯಾಬ್ ಮಿಸ್ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಯಿತು. ಮಿಸ್ ಕಣ್ಣಳತೆಯಲ್ಲೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮೂವತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಿದರು.
"ಮೂವರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಂತೆ ತಂಡಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ..."
ಮಿಸ್ ನೀಡಿದ ಮೊದಲ ಆದೇಶ ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಚದುರಿದರು. ಕೆಲವರು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮೂವರು ಸದಸ್ಯರ ಹತ್ತು ತಂಡಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಇನ್ಮುಂದೆ ಲ್ಯಾಬ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಅಸೈನ್ಮೆಂಟ್ಗಳನ್ನು ತಂಡವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಅತುಲ್ಯ ಮತ್ತು ಫರ್ಸಾನಾ ನೂರಾಳ ತಂಡದ ಸದಸ್ಯರು. ಲ್ಯಾಬ್ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿದ ನಂತರ ಮಿಸ್ ಮತ್ತೆ ತರಗತಿಯತ್ತ ನಡೆದರು.
Page 23
ಲ್ಯಾಬ್ನಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಅನುಮತಿ ಸಿಕ್ಕರೂ, ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕಾಲೇಜು ಲ್ಯಾಬ್ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಹೊರಹೋಗಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ತಂಡಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಗಾಢವಾದ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವು. ಅತುಲ್ಯ ಮತ್ತು ಫರ್ಸಾನಾ ಮೊದಲೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರು. ಅತುಲ್ಯಳ ಮನೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಫರ್ಸಾನಾ ಕಾಲೇಜು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು; ಅವಳ ಮನೆ ತೃಶೂರ್ನ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿದೆ. ಫರ್ಸಾನಾ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕೇಳುವುದೇ ಒಂದು ಚಂದ. ಏರಿಳಿತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವಳ ಮಾತುಗಳು ಕೇಳುಗರಿಗೆ ಮೊದಮೊದಲು ನಗು ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಈಗ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯರಾಗಿದ್ದರು. ಲ್ಯಾಬ್ ಬಿಡುವಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮೂವರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡಿದರು. ಊಟ ಮುಗಿದ ನಂತರ ನೂರಾ ಮೆಲ್ಲನೆ ಫರ್ಸಾನಾಳನ್ನು ಕೇಳಿದಳು:
"ನಮಗೀಗ ನಮಾಜ್ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲವೇ...?"
"ಹೌದಲ್ಲವೇ... ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಮಾಜ್ ಮಾಡುವುದು? ಅತುಲ್ಯ, ಇಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ನಮಾಜ್ ಮಾಡಲು ಸರಿಯಾದ ಜಾಗವಿದೆಯೇ ಎಂದು ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆಯೇ?" ಫರ್ಸಾನಾ ವಿಚಾರಿಸಿದಳು.
"ನನಗಂತೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಕಣೇ.." ಅತುಲ್ಯ ಕೈಚೆಲ್ಲಿದಳು.
"ನಡೆಯಿರಿ, ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕೇಳಿ ನೋಡೋಣ" ಎಂದು ಫರ್ಸಾನಾ ಹೇಳಿದಳು.
"ಸರಿ, ನೀವು ಹೋಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ, ನಾನು ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅತುಲ್ಯ ತರಗತಿಯತ್ತ ನಡೆದಳು. ಫರ್ಸಾನಾ ಮತ್ತು ನೂರಾ ಆಫೀಸಿನತ್ತ ತೆರಳಿದರು.
"ನಮಾಜ್ ಮಾಡಲು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸ್ಥಳವೇನೂ ಇಲ್ಲ... ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಮೇಲಿನ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸೆಮಿನಾರ್ ಹಾಲ್ಗೆ ಹೋಗಿ ನಮಾಜ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ" ಎಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಮುರಳಿ ಎಂಬುವವರು ಹೇಳಿದರು. ಅವರು ಸೆಮಿನಾರ್ ಹಾಲ್ನ ಕೀಲಿಕೈಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಆಫೀಸಿನಿಂದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹಾಸಲು ಒಂದಿಷ್ಟು ಪೇಪರ್ಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಸೆಮಿನಾರ್ ಹಾಲ್ನತ್ತ ನಡೆದರು.
ಫರ್ಸಾನಾ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದೆ ಮಾತನಾಡುವ ಸ್ವಭಾವದವಳು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ವಾಶ್ರೂಮ್ಗೆ ಹೋಗಿ ವುಳೂ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದರು. ಮಾತಿನ ನಡುವೆಯೂ ನೂರಾ ಏನನ್ನೋ ಸದಾ ಗುಣುಗುಟ್ಟುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಫರ್ಸಾನಾ ಗಮನಿಸಿದಳು. ಸೆಮಿನಾರ್ ಹಾಲ್ನ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುವಾಗ ಫರ್ಸಾನಾ ಕೇಳಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಳು:
"ಅಲ್ಲೇ, ನಾನೊಂದು ವಿಷಯ ಕೇಳಲೇ? ನಿನ್ನನ್ನು ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ... ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಸದಾ ಏನನ್ನೋ ಗೊಣಗುತ್ತಿರುತ್ತೀಯಾ...?"
ನೂರಾ ಏನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ತಾನು ನಿಖಾಬ್ ಧರಿಸಿರುವುದರಿಂದ ತನ್ನ ಮುಖದ ಚಲನೆ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಳು 'ಸಲವಾತ್' ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ, ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸುವವರಿಗೆ ಮುಖ ಕಾಣದಿದ್ದರೂ, ಮುಖದ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ನಾಯುಗಳ ಚಲನೆಯಿಂದ ವಿಷಯ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅವಳಿಗೆ ಆಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.
"ಏನೂ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಅಂತಹ ಗುಪ್ತ ಮಂತ್ರವೇನಾದರೂ ಇದೆಯೇ...?" ಫರ್ಸಾನಾ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಕೇಳಿದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಸಮಾಧಾನವಿತ್ತು.
"ಅದೇನೂ ಇಲ್ಲ ಕಣೇ... ನಾನು ಸಲವಾತ್ ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ಅಷ್ಟೇ..." ನೂರಾ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
Page 24
ಫರ್ಸಾನಾ ಪಟ್ಟುಹಿಡಿದಾಗ ನೂರಾಳಿಗೆ ಹೇಳದೆ ವಿಧಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ವಿಷಯದ ಗಹನತೆಯಿಂದ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಲು ಅವಳು ತಕ್ಷಣ ಫೋನ್ ಕೇಳಿದಳು. 'ಫೋನ್ ಇದೆಯೇ...?' ಫರ್ಸಾನಾ ಫೋನ್ ಅನ್ಲಾಕ್ ಮಾಡಿ ಅವಳ ಕಡೆಗೆ ನೀಡಿದಳು. ಸೆಮಿನಾರ್ ಹಾಲ್ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತ ನಂತರವೇ ನೂರಾ ತನ್ನ ನಿಖಾಬ್ ತೆಗೆದದ್ದು. ನಮಾಜ್ಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಳಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಫರ್ಸಾನಾ ಉದ್ಗರಿಸಿದಳು:
'ಅಬ್ಬಾ... ನೀನು ಇಷ್ಟೊಂದು ಸುಂದರಿಯೇ! ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನಾನು ಈಗಲೇ ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು...'
ಫರ್ಸಾನಾಳ ಧ್ವನಿ ಆ ದೊಡ್ಡ ಸೆಮಿನಾರ್ ಹಾಲ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು. ನೂರಾ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವಾಗಲೇ ನಮಾಜ್ಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಬುರ್ಖಾದ ಕೆಳಗೆ ಕೈಗವಸು ಮತ್ತು ಕಾಲುಚೀಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದ ಅವಳು, ಈಗ ಅವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಬದಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟಳು. ಚೂಡಿದಾರ್ ಧರಿಸಿದ್ದ ಫರ್ಸಾನಾಳಿಗೆ ನೂರಾ ತನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ನಮಾಜ್ ಮಾಡುವಾಗ ಧರಿಸುವ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ನೀಡಿದಳು. ಫರ್ಸಾನಾ ನಗುತ್ತಲೇ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು. ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಮಾಜ್ ಮುಗಿಸಿದರು. ನಮಾಜ್ ನಂತರ ಫರ್ಸಾನಾ ಮತ್ತೆ ನೂರಾಳ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದಳು.
'ನೋಡು... ನಾನು ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ ಕೇಳಲೇ? ಇದೊಂದು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ... ನೀನು ಬೇರೆನೂ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು...' ಫರ್ಸಾನಾ ಮೊದಲೇ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿದಳು.
'ಇಂದು ಪೂರ್ತಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯೇ ಆಗುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ... ಏನಾಯಿತು? ಏನೇ ಇದ್ದರೂ ಕೇಳು...' ನೂರಾ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
'ನಿನಗೆ ಈ ಬುರ್ಖಾ, ಮುಖಗವಸು ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಧರಿಸಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬರಲು ಬೇಸರವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಉಳಿದ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬ ಮುಜುಗರ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲವೇ? ನನಗೆ ಇದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟ ಅನ್ನಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ...'
ಫರ್ಸಾನಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿದಳು. ನೂರಾ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ನಕ್ಕಳು. 'ಇವಳು ಇಷ್ಟೊಂದು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಕೇಳಬಲ್ಲಳು?' ಎಂದು ಮೊದಲು ಅನ್ನಿಸಿದರೂ, ನೂರಾಳಿಗೆ ಪ್ರವಾದಿ ಮುಹಮ್ಮದರ ಸಂಕೋಚದ ಗುಣದ ಬಗ್ಗೆ ಆಯಿಶಾ ಬೀಬಿಯವರು ವಿವರಿಸಿದ ಮಾತುಗಳು ನೆನಪಾದವು:
'ನಾನು ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅವರು ನನ್ನನ್ನಾಗಲಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದಿಲ್ಲ. ದಂಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಅತ್ಯಂತ ಖಾಸಗಿ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲೂ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಕೋಚ ಭಾವದಿಂದ ಬದುಕಿದವರು ನಾವು.'
ಆದರೆ, ಈ ಇತಿಹಾಸದ ಆಳವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದೇ ಎಂಬ ಸಂಶಯ ನೂರಾಳನ್ನು ಕಾಡಿತು. ನೇರವಾಗಿ ಇತಿಹಾಸ ಹೇಳುವ ಬದಲು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ ಎಂದು ಅವಳು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಳು.
'ಯಾಕೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನಗುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ... ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ತಮಾಷೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ...?' ಫರ್ಸಾನಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುನಿಸಿನಿಂದ ಕೇಳಿದಳು.
ಮುಂದುವರಿಯುವುದು......